Sopocki szlak Janusza Christy – poznaj ulubione miejsca Mistrza i nową atrakcję w kurorcie dla fanów Kajka i Kokosza!

Dokładnie 10 lat temu, wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu społeczeństwa na aktywny wypoczynek na łonie przyrody miejskiej, opracowałem malowniczą sopocką trasę fanowsko-krajobrazową śladami Janusza Christy. W tym czasie zmieniło się sporo, ale na szczęście kilka punktów w dalszym ciągu bezpośrednio lub pośrednio kojarzą się z Januszem Christą. Jeśli przypadkiem będziecie podczas tegorocznych wakacji w Trójmieście, lub nie wiecie co zrobić z którymś z wakacyjnych weekendów, zachęcam do odwiedzenia Sopotu i poznania kurortu poprzez pryzmat miejsc, związanych z Januszem Christą.

1.

2011

Wycieczkę rozpoczynamy na dworcu PKP. W 2011 roku było to co prawda najmniej malownicze miejsce naszej trasy, ale dzięki muralom, które wtedy się na nim pojawiły, wpisywał się w tematykę szlaku. Malowidła powstały dzięki polskiej edycji akcji Dulux „Let’s Color”, której opiekunem artystycznym był Przemysław „Trust” Truściński, ceniony w środowisku komiksowym rysownik, a także autor jednej z pierwszych parodii „Kajka i Kokosza”.

2021

Po starym dworcu pozostało wspomnienie. W tej chwili raczej nie znajdziemy tutaj żadnych komiksowych akcentów. Natomiast w 2020 roku, dzięki naszej Fundacji, można było obejrzeć w jego wnętrzach ekspozycję poświęconą Kajkowi i Kokoszowi oraz Januszowi Chriście.

2.

2011

Z dworca kierujemy się w stronę „Monciaka”. Mijamy hotel „Rezydent” i na wysokości kościoła św. Jerzego, wchodzimy na zatłoczony sopocki deptak. Naprzeciwko kościoła znajdowała się restauracja „Złoty Ul”, którą Christa uwiecznił w swoim komiksie „Niemoralna opowieść z morałem: 2+szwagier”.

2021

Niestety działającą nieprzerwanie od 1945 roku restaurację dopadła zmiana, a nawet „Dwie Zmiany”.

3.

2011

W dolnej części „Monciaka”, pod adresem Bohaterów Monte Cassino 52 znajduje się SPATiF, klub-legenda sopockiej bohemy. Tu właśnie pewien amator napojów wyskokowych, znany w Sopocie jako „Biesiadnik”, naciągał wszystkich nowych gości na wódeczkę i zakąskę, podając się za twórcę „Kajtka-Majtka”.

2021

W tym miejscu zmieniły się praktycznie jedynie parasole, w ogródku restauracji na parterze. Legenda sopockiego SPATiFu trwa.

4.

2011

Idąc dalej prosto, dochodzimy do sopockiego molo. Zwróćcie uwagę na fontannę, która znajduje się w centralnym punkcie Skweru Kuracyjnego, przed Domem Zdrojowym. Legendę o rzeźbach, które się na niej znajdują, sparodiował Christa w 4-kadrowym niemym komiksie w broszurce „Sopot, lato. Vademecum …i nie tylko”. Zanim opuścimy najdłuższy drewniany pomost w Europie, być może uda nam się dostrzec w morskiej toni wrak pierwszej „Kakaryki”, zatopionej z honorami przez młodego Janusza Christę i jego szkolnych kolegów obok ostrogi mola.

2021

W 2012 roku fontanna przeszła generalny remont. Odnowione rzeźby sportretowane przez Janusza Christę w dalszym ciągu ozdabiają jej narożniki.

5.

2011

Nadmorską promenadą wzdłuż plaży dochodzimy do Grand Hotelu. Legendarny budynek pamięta wizyty wielu wpływowych postaci polityki, koronowanych głów, gwiazd filmu i estrady. Pamięta również noc wprowadzenia stanu wojennego, kiedy to na hotelowym postoju taxi „czerwone Siuksy” z ZOMO spałowały starego Westmana Christę, który nie mógł trafić do domu po suto zakrapianych imieninach.

2021

Znajdź 5 różnic.

6.

2011

Alejkami w Parku Północnym, obok klubu „Sfinks”, dochodzimy do skrzyżowania ulic Powstańców Warszawy i Floriana Ceynowy. Wzdłuż ogrodzenia klubu tenisowego dochodzimy do ul. Helskiej, gdzie Janusz Christa mieszkał z rodzicami zaraz po wojnie.

2021

Wbrew pozorom kamienica nie została przebudowana. Po prostu po latach okazało się, że Janusz Christa nie mieszkał pod nr 2, a na przeciwko pod nr 1.

7.

2011

Ulicą Jana Jerzego Haffnera dochodzimy do ul. Wosia Budzysza, gdzie prowadzeni tablicami informacyjnymi, trafiamy do sopockiego grodziska, w którym możemy poczuć wczesnośredniowieczny klimat i przenieść się na chwilę do czasów współczesnych wojom Mirmiła.

2021

Od 2015 roku nasza Fundacja wspólnie z Grodziskiem zorganizowała kilka udanych eventów, w tym 3 edycje „Urodzin Janusza Christy”. W tym roku również zapraszamy wszystkich fanów Kajka i Kokosza do sopockiego Grodziska w dniach 17-18 lipca na Zlot Fanów Kajka i Kokosza – Urodziny Janusza Christy.

8.

2011

Opuszczając Grodzisko, przy tylnej bramie wjazdowej włączamy się na chwilę w „Sopocką Ścieżkę Turystyczno-Przyrodniczą”. Wspinając się na Skarpę Sopocką, trzymamy się skraju wąwozu i przecinamy potok na wysokości ruin domu pokrytego graffiti.

Wchodzimy na najmniej znany obszar Sopotu, nietknięty praktycznie przez cywilizację. Spośród bujnej, nieuporządkowanej przyrody wyłaniają się gdzieniegdzie zaniedbane, ale jednocześnie urokliwe rezydencje z przełomu XIX i XX wieku. Tereny te, umiejscowione pomiędzy skarpą i torami kolejowymi, były po wojnie ulubionym miejscem zabaw okolicznej dzieciarni. Jest niemal pewne, że bawił się tutaj również Janusz Christa rozwijając w tym bajkowym miejscu swoją wyobraźnię. Na rozstaju dróg skręcamy w prawo, w kierunku torów. Idąc wzdłuż nich, mijamy kolejny wąwóz, za którym skręcamy w lewo, dochodzimy do posesji pod adresem Winieckiego 49 i przed skrajem skarpy odbijamy w prawo. Przy odrobinie szczęścia natrafiamy na tunel ze strzyżonych lip, będący pozostałością po wspaniałym parku. Tunel wyprowadza nas wprost na niemal bajkowy pałacyk z 1894 roku, znajdujący się pod adresem Jakuba Goyki 3.

2021

Zabytkowa willa pod adresem Goyki 3 przechodzi właśnie gruntowną rewitalizację i już niedługo w jej wnętrzach rozpocznie działalność sopocki Art Inkubator.

9.

2011

Przecinamy ul. Goyki i wchodzimy na ul. Obrońców Westerplatte – jedną z najpiękniejszych ulic Sopotu. Na całej długości ulicy znajdują się wspaniałe budynki otoczone zabytkowymi ogrodami. W tej okolicy wychował się Janusz Christa. Fascynację architekturą tego miejsca możemy odnaleźć w niejednym komiksie mistrza. Szczególną uwagę zwróćcie na budynek pod nr 24, w którym kręcono zdjęcia do kilku polskich filmów. Przedwojenna willa z 1881 roku wraz z otaczającym ją ogrodem wygląda jak gotowa sceneria do horroru i taką też rolę zagrała w filmie pt. „Medium”.

Ulica przecięta jest wąwozem, nad którym przełożona jest kładka. My jednak na nią nie wchodzimy. Skręcamy w prawo i schodkami kierujemy się w dół wąwozu, do tunelu pod torami. Tunelik jest zwany przez tubylców „Smrodkiem”, dlatego nabieramy głęboko powietrza i szybkim krokiem przechodzimy na drugą stronę torów, a następnie dochodzimy do Al. Niepodległości.

2021

Charakterystyczna willa jeszcze bardziej zarosła i odpadło od niej trochę tynku. Natomiast tunel pod torami został przebudowany i można poruszać się nim już swobodnie, w normalnym tempie, bez zatykania nosa.

10.

2011

Na najbliższych światłach przechodzimy przez ulicę i wychodzimy na ul. 23 Marca. Czeka nas dłuższy spacer w górę ulicy. Możemy na chwilę zboczyć z trasy i skręcając koło drewnianego krzyża, leśnym duktem dojść do ul. Jacka Malczewskiego. Na cmentarzu katolickim oddajmy hołd mistrzowi i złóżmy orchidee na Jego kurhanie. Ze znalezieniem rodzinnego grobowca nie powinniście mieć większych problemów. Kierujcie się mapką i szukajcie go niedaleko skraju skarpy, na której się znajduje. Janusz Christa spoczywa obok swojej żony Reni, syna Marka, rodziców oraz brata.

2021

Wysłużony grobowiec został zastąpiony nowym nagrobkiem.

11.

2011

Wracamy na ul. 23 marca i dochodzimy do osiedla „Przylesie”. Zapleczem pawilonów handlowych a następnie schodkami dochodzimy do bloku nr 77D, w którym przez wiele lat mieszkał Janusz Christa. To tutaj stworzył swoje najpopularniejsze komiksy. Jeśli uda się Wam sforsować domofon, polecam przepiękny widok Sopotu oraz zatoki z lotu ptaka, jaki roztacza się z okna klatki schodowej na ostatnim piętrze.

2021

Dostępu do klatki schodowej skutecznie strzeże domofon, ale dla widoku z ostatniego piętra warto poczekać na kogoś kto nas wpuści i spróbować dostać się na ostatnie piętro.

12.

2011

W pawilonach od frontu, gdzie w 2011 roku znajdowała się drogeria, w latach 80. XX wieku umiejscowiony był kiosk „RUCHU” z ogromną witryną. W kiosku tym Christa osobiście zamawiał egzemplarze swoich komiksów, które później rozdawał rodzinie i znajomym. Musiał tak robić, ponieważ dostawał od wydawnictwa zaledwie kilka egzemplarzy autorskich. Jedynym śladem po kiosku jest zakratowane, zabite blachą okienko, w którym kiedyś urzędował Pan Kioskarz.

2021

Niestety po legendarnym kiosku nie został żaden ślad. Zmieniło się tutaj dosłownie wszystko. Jedynym punktem odniesienia pozostało drzewo, a w lokalu mieści się obecnie warzywniak.

13.

2011

Z klatki bloku kierujemy się w stronę lasu i wchodzimy do niego z lewej strony. Docieramy do rozstajnych dróg i przy hydrancie skręcamy w prawo pod górę. Tymi ścieżkami fani komiksu mieli okazję spacerować z Januszem Christą, towarzysząc Mu podczas spacerów z psem. Wędrówka tymi leśnymi ścieżkami uzmysłowi Wam, skąd autor czerpał inspiracje do wspaniałych pejzaży, jakie możemy podziwiać w komiksach o Kajku i Kokoszu. Ścieżką dochodzimy do tylnych bram Opery Leśnej, gdzie pierwotnie miał odbyć się festiwal czarownic, ale ostatecznie (jak wiemy) przeniesiony został na pobliską Łysą Górę.

2021

W tym miejscu zmienił się jedynie kolor ciężarówki. Natomiast jeśli zboczymy na kilka minut z naszej ścieżki i pójdziemy w lewo, to dojdziemy do zrewitalizowanego punktu widokowego na Wzniesieniu Strzeleckim, z którego rozpościera się wspaniały widok na panoramę Sopotu i Zatokę Gdańską.

14.

2011

Wzdłuż ogrodzenia Opery Leśnej dochodzimy do rozwidlenia, po lewej stronie widzimy scenę i widownię. Kierujemy się ścieżką na prawo, którą dochodzimy do Łysej Góry. Na szczycie możemy chwilę odpocząć, podziwiając wspaniałe widoki, którymi zauroczeni byli zapewne również uczestnicy festiwalu. Bokiem zbocza schodzimy w dół, gdzie w 2011 roku mieścił się bar „Sabat”. Z dużym prawdopodobieństwem, to właśnie w nim odbyło się afterparty po festiwalu czarownic. Ostatni rzut oka na stok, po którym uciekali Zbójcerze z Walwuchem i opuszczamy Łysą Górę.

2021

Legendarnego baru „Sabat” już nie ma. W jego miejscu mieści się obecnie inna restauracja. Natomiast widoki ze szczytu Łysej Góry w dalszym ciągu zapierają dech.

15.

2011

Wychodzimy na malowniczą uliczkę Jerzego Herberta, dochodzimy nią do ul. Adama Mickiewicza, a następnie, schodkami pomiędzy posesjami, wspinamy się na ul. Andrzeja Struga. Dochodzimy do ulicy Antoniego Abrahama, która niespodziewanie kończy się lasem. Po lewej stronie, schowany w gęstwinie, stoi malowniczo położony kościół św. Bernarda, gdzie najbliższa rodzina i najwierniejsi fani żegnali Janusza Christę.

Kierując się schodkami w dół, dochodzimy do leśnego odcinka ul. Marii Konopnickiej, na tyły domu przy ul. Wybickiego 40, w którym Janusz Christa mieszkał do końca życia.

2021

Kamienica przy ul. Wybickiego 40 wygląda cały czas tak samo.

16.

2011

W 2011 roku mieszkanie było już sprzedane, wyposażenie pracowni wraz z biurkiem zostały przekazane Pracowni Komiksowej, a mimo to na domofonie wciąż widniało nazwisko mistrza.

2021

Wyposażenie pracowni trafiło ostatecznie do naszej Fundacji, ale niektóre rzeczy okazują się niezmienne.

17.

2011

Ulicami Konopnickiej, Armii Krajowej, Krasickiego i Marynarzy dochodzimy do ul. Tadeusza Kościuszki. Zanim jednak wrócimy na dworzec, mijamy znajdujący się naprzeciwko sopockiego magistratu budynek, w którym mieścił się Zespół Szkół Handlowych, gdzie Janusz Christa robił małą maturę. W tym miejscu pokłońmy się z wdzięcznością profesorowi Stefanowi Skalskiemu, któremu przyszły rysownik uroczyście przysięgał, że nigdy nie zostanie ekonomistą.

2021

W międzyczasie Zespół Szkół Handlowych przeniósł się do innej lokalizacji, ale to jeszcze nie koniec wycieczki. Dzięki współpracy naszej Fundacji z Netflix powstał w Sopocie, w Parku Południowym, plac zabaw inspirowany Kajkiem i Kokoszem. Życząc udanej wędrówki polecamy zaopatrzyć się w mapę. Poniżej do wyboru wersja elektroniczna w dwóch częściach oraz tradycyjna do wydrukowania.

Otwarcie ilustracji w nowej karcie wyświetli mapę w wersji do druku.

Tymczasem inspirując się naszym szlakiem, swoją własną trasę promującą serial Kajko i Kokosz postanowił stworzyć Netflix.

Śladami legendy: Gra miejska – najnowsza atrakcja turystyczna Sopotu w hołdzie Januszowi Chriście.

Kultowi słowiańscy wojowie niedawno przenieśli się z komiksowych kart na ekrany za sprawą serialu Kajko i Kokosz oraz do Grodu Milusia – nowego placu zabaw w Sopocie, a już teraz można poznawać ich jeszcze lepiej w przestrzeni kurortu. Informacje o lokalizacjach ważnych dla twórcy można zdobywać zarówno podczas spaceru po Sopocie jak i online. Gra miejska jest połączeniem doświadczenia online oraz rzeczywistego spaceru po mieście. Fani serialu mogą poznać biografię Janusza Christy, odwiedzając poszczególne punkty na mapie szlaku. Wśród nich znajdują się, m.in. dom twórcy, w którym powołał do życia uwielbiane przez pokolenia postacie, jego szkoła podstawowa, a także miejsce, które było inspiracją do powstania Mirmiłowa. Wskazówki na temat trasy znajdują się na stronie https://kajkoikokosz.wp.pl/gra-miejska.html, na której można zdecydować, czy gra ma się odbyć w rzeczywistości czy online. Jest tam także mapa z zaznaczonymi lokalizacjami do odkrycia. Osoby, które wybiorą opcję rzeczywistego spaceru, w każdym z oznaczonych punktów znajdą specjalne kody QR. Ich zeskanowanie przekierowuje na stronę internetową gry i odblokowuje ciekawostkę o odwiedzonym miejscu. Użytkownicy, którzy zechcą zagrać online odkryją kolejne punkty biorąc udział w mini-grach, m.in. zabawie pamięciowej, stanowiącej świetną okazję do poznania serialowych bohaterów i ich wyjątkowego poczucia humoru.

Helska 1
Wybickiego 40

Gra miejska to nie jedyna atrakcja Sopotu, inspirowana animacją Kajko i Kokosz. W Parku Południowym powstał plac zabaw, któremu nazwę Gród Milusia nadali internauci. W tej niezwykłej przestrzeni odwiedzający mogą spotkać bohaterów z Mirmiłowa, m.in. Smoka Milusia i jego przyjaciół, a także lepiej poznać serialowy świat. Nowy punkt na mapie Sopotu to nie tylko miejsce zabaw i spotkań najmłodszych. Atrakcja ma na celu również uhonorowanie Janusza Christy. Ponadto, fani serii Kajko i Kokosz, chcący zgłębić wiedzę o animacji, mogą skorzystać ze specjalnej strony internetowej https://kajkoikokosz.wp.pl/. To źródło informacji na temat powstawania serialu, gdzie znajdują się nagrania, w których twórcy opowiadają o procesie przenoszenia historii z papieru na ekran, a także o tym, jak powstawała warstwa dźwiękowa serialu. W specjalnie stworzonym video, miłośnicy komiksów dzielą się swoimi pierwszymi wspomnieniami związanymi z bohaterami animacji.

5 1 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments